blog NIT

VAŠ VODIČ ZA PAMETNE ODLUKE

blog NIT - VAŠ VODIČ ZA PAMETNE ODLUKE

Terapija

Jedno je sigurno, nemoguće je znati koliko će mo živeti, ali zašto ne preduprediti nešto što se bez ikakvnih kotraindikacija može sprečiti.


Vidoe je snimljen 2006 god. u produkciji TV MAG 

Marina Luketina Šunjka nutricionista,  ovlašteni predavač insituta za bioniformatičke tehnologije iz Ukraine za obuku iz oblasti Elektropunkturne dijagnostike (EPD Diagnostic) i informoterapije.

Informoterapija

Informoterapija je oblik informacione terapije kvantne prirode koja na organizam deluje tako što obnavlja regulacione sisteme organizma i organizam vraća u normalno stanje ili stanje blisko normalnom. Osnovne postavke informoterapije formulisao je 1989. god. Skripnjuk Z.D. u Kijevskom odeljenju Harkovskog Instituta za neurologiju i psihijatriju Protopopov. Zinovij Skripnjuk je doktor bioloških nauka koji je dokazao da ćelije komuniciraju između sebe signalima koji predstavljaju ćelijske jezike. Ćelijski jezik može biti „pisani“, koji je omogućen sintezom različitih materija od strane ćelije i „usmeni“ jezik, koji je omogućen elektromagnetskim talasima. Faktor koji leči predstavlja informacija – informaciona poruka koja ćelijama daje program „kako da urede sve procese razmene“. Informacija se tretira isto toliko fundamentalnim pojmom kao što su materija ili energija. Informoterapija je praktična primena informacionih uticaja u svrhu lečenja organizma. Jedan od osnovnih izvora informoterapije je bioinformatika – nauka koja proučava procese dobijanja, obrade, čuvanja I prenosa informacija u živim sistemima.

Dalji razvoj bioinformatike omogućiće da se prave čitavi zdravstveni programi na jezicima unutarćelijske, međućelijske, međutkivne, međuorganske i međusistemske komunikacije.

Prenošenje ovih programa ćelijama organizma pomoću podesnog nosioca informacija omogućiće ćelijama obnavljanje razmene materije, energije i informacija u organizmu i uspostavljanje bolje funkcije organizma, a samim tim i poboljšanje zdravlja organizma. Čovekovo zdravlje zavisi od uređenosti procesa regulacije sistema organizma pa shodno tome, što su procesi regulacije uređeniji i usaglašeniji između sebe i sa okolnim uticajima, to je čovekovo zdravlje bolje. Uzgredna dejstva informoterapije su manja nego kod farmakoterapije i fizioterapije. Do sada su osnovani mnogi naučno-istraživački centri i instituti u Ukrajini gde je metoda nastala i održano više konferencija i simpozijuma o informoterapiji

 Informoterapija se aktivno uvodi u sistem zdravstvene zaštite pa tako postoje privatni centri za informoterapiju u svim oblastima Ukrajine, u Rusiji, Belorusiji, Poljskoj, Nemačkoj, Rumuniji, SAD, Izraelu. Rezultati dobijeni lečenjem različitih oboljenja svih starosnih grupa bolesnika pokazuju veliki procenat uspešno tretiranih.

Terapija se može primeniti preventivno i u cilju lečenja a sama metoda je za pacijenta vrlo komforna i praktično bez štetnih efekata. Metoda je efikasna kako u monoterapiji, tako i u kombinaciji sa drugim terapijama. Ova terapija je usmerena na korigovanje pre svega onih sistema i organa koji su u vezi sa razmenom informacija (nervni, uključujući i vegetativni nervni sistem, endokrini i imuni sistem). Najbolji efekti postižu se kombinacijom ove terapije sa dopunom deficitarnih suspstanci u organizmu. Informoterapija se sprovodi posle urađene informodijagnostike a ona je u suštini elektroakupunkturna dijagnostika po Voll-u uz pomoć tzv. mikrogeneratora u kojim su smešteni vibracioni uzorci zdravih ćelija a na osnovu čega se određuje receptura i način delovanja na pojedine energetske kanale i tačke po Voll-u. Mikrogenerator (mikroprocesor) generiše specifične informacije, odnosno poruke i program lečenja za pojedine grupe ćelija, koje se prenose na ćelije pomoću elektromagnetskih talasa. Informacione poruke iz mikrogeneratorske kasete deluju na ćeliju preko jonskih kanala ćelijske membrane čime se koriguje njihova funkcija i funkcija receptora ćelijske membrane.

Ćelijske membrane predstavljaju „organe komunikacije“ i njihov značaj je i u stvaranju elektromagnetskih talasa u poremećaju rada ćelije, koji su nosioci informacija kao lekova. Na ovaj način se obnavlja pravilan redosled u odvijanju ćelijskih procesa između sebe i sa okolnim uticajima (negentropija), što dovodi do ozdravljenja ćelija. Kurs lečenja 3 do 6 meseci. Mnogo bolji i brži rezultati postižu se kombinovanjem informoterapije, funkcionalne ishrane i fitopreparata. Vrlo često u akutnim stanjima poboljšanje nastupa u ordinaciji već posle 15-tak minuta. Potpuna remisija većine hroničnih stanja nastupa posle trećeg kursa lečenja.

Najčešća stanja koja se uspešno tretiraju informoterapijom su:

– kardiovaskularne distonije,
– alergijska oboljenja – respiratorne alergije, alergije na hranu,
– bronhijalna astma,
– hronični rinitis i sinuzitis,
– glavobolje, migrene,
– sindrom hroničnog umora,
– hipo- i hipertireoza,
– oboljenja kože – psorijaza, neurodermatitis,
– akne u pubertetu,
– oboljenja digestivnog trakta – hronična opstipacija, hronični gastroenteritis,
– diskinezija žučnih puteva,
– hronični cistitis,
– hronični pijelonefritis,
– noćne enureze kod dece,
– ženski i muški sterilitet,
– deca koja često i dugo boluju,
– mnogi drugi poremećaji zdravlja.

Jedini licencirani centar koji vrši obuku specijalista za informoterapiju u Srbiji je udruženje za funkcionalnu ishranu i terapiju “NIT” U saradnji sa  Naučnoistraživačkim institututom za Integrativnu i negentropijsku medicinu u Kijevu u kojem radi autor teorijske metode informoterapije Skripnju udruženje NIT organizuje licencirane seminare i obuku za rad na uredjajima za funkcionalnu dijagnostiku i testirnaje.

Na teritoriji Ukrajine skoro svi su učenici Skripnjuka. I ovaj način lečenja bez upotrebe lekova može se primeniti i ambulantno i stacionarno, uz mogućnost lečenja većeg broja bolesnika istovremeno. Metoda je ekonomski veoma isplativa pa se očekuje njena šira primena u praksi.

Da bi shvatili kako informo terapija funkcioniše  moramo pokušati shvatiti organizam čoveka kao «informacioni i električni sistem» Jedna je stvar da mi sebe vidimo kao bića od krvi i mesa ali na ćeliskom nivou mi smo savršen elektronski sistem. Sve materijalne stvari u prirodi sastoje se od molekula, a molekuli od atoma. U atomu postoji jezgro oko koga kruže elektroni po svojim putanjima. Atom je neutralan ako su pozitivno naelektrisano jezgro i negativno naelektrisani elektroni u ravnoteži. Ako se u atom ubaci dodatni elektron on se odmah protvara u negativan jon, jer elektrona ima veše nego što je pozitivno naelektrisanje jezgra. I obrnuto ako elektron napusti putanju pozitivno naeletrisanje preovladava i atom postaje pozitivan jon.

Joni učestvuju praktično u svim hemiskim procesima. Ćelije se graniče membranama, koje imaju pozitivno naelektrisanje spolja i negativno iznutzra i to obezbedjuje prolaz materije u ćeliju i obrnuto. Naelektrisanje membrane se dogadja na račun jona kalijuma i natrijuma koji se nalaze s obe strane mambrane kalijum iznutra, natrijum spolja. Joni kalcijuma trajno održavaju to naelektrisanje i obezbedjuju selektivnu propustljivost za jone natrijuma i kalijuma. Nedostatak bilo kojih jona od nabrojanih dovodi do narušavanja potencijala membrane, bolesti ćelije i njenog umiranja.

Ćelije svakog živog organizma emitiraju talase određene frekvencije koje oko toga organizma stvaraju elektromagnetnu frekvencijsku informacijsku ovojnicu odgovornu za zdravo funkcioniranje organizma. Svako od nas, rodjenjem ima individualnu frekvenciju svog telesnog tkiva U svakoj ćeliji svake sekunde odvija se nekoliko hiljada hemiskih reakcija a to se odvija istovremeno u celom telu u svim telesnim ćelija. To znači da se u svakoj sekundi dogodii na milijarde hemiskih. procesa i reakcija, I to neverovatno precizno.

Bilo koji uzroci: bakterije, virusi,lekovi,hemiski dodatci hrani,pesticidi,herbicidi u poljuprivredi,kao I hrana koja nije u skladu sa antigenom krvne grupe može poremetiti genetski odredjenu frekvenciju ćelija što dovodi do informaciskog poremećaja u medjućeliskoj konunikaciji. Više…

Poremećaj u medjućeliskoj komunikaciji dovodi do energetskog poremećaja koji zatim dovodi do poremećaja u biokemijskim procesima što na kraju rezultira metaboličkim poremećajima u tkivu i nastanku bolesti. To sve dovodi do poremećaja i bolesti u staničnom genomu što je i jedan od uzroka većine estetskih i zdravstvenih problema. Znači, poremećaji u elektomagnetnom informacijskom spektru frekvencija i informacija u ćelijama dovešće za nekoliko meseci ili godina do pojave bolesti u organizmu.

Jedino mesto gde je tvorac zaista  zapisao sve što je potrebno da budemo to što jesmo upravo naša ćelija. Ukoliko uspemo da dešifrujemo slova i njihovo značenje unutar DNK bićemo u stanju i da izlečimo svaku bolest. Bolest  nastaje prvo na informacionom nivou i zato i lečenje mora da počne upravo od ćelije.

DNK biloški intrenet više…

Tada jedno od rešenja problema može da bude upravo informaciona mikrogeneratorska terapija. U mikrogeneratorima su potrhranjene informacije o biološkoj frekvenciji zdravih ćelija I uz pomoć kojih mi “učimo”ćelije da ponovo rade ono što su iz nekog razloga zaboravile. Da bi lakše shvatili kako informacija može da “leči” može vam pomoći sledeći film…

 

Suština rada generatora je da koriguje  funkcije svih organa a ne samo onih za koje mislimo da su bolesni.

Terapija je potpuno bezbolna i nema nikakvih negativnih dejstava ni za pacijenta ni za terapeuta ili nekog u blizini. Nema zračenja,  hemije,niti bilo čega što može uticati na zdravlje. Kao što smo rekli metoda je priznata i u Srbiji kao deo kvantne medicine i može predstavaljati nov i  inovativan pristup u dijagnostici i terapiji.


U saradnji sa  medjunarodnim udruženjem za promociju i razvoj kvantne medicine Quanttes organizujemo kontinuianu edukaciju iz oblasti elektropunkturne dijagnostike i funkcionalne terapije.

Seminari su namenjeni zdravstvenim radnicima u cilju dijagnostike i terapije u okviru sopstvene komopetencije. Polaznik koji nije zdravstveni radnik, može stečeno znanje i veštine da koristi u cilju poboljšanja i očuvanja sopstvenog zdravlje i zdravlja drugih.  Više…

 

Svi kursevi su akreditovani od strane Zdravstvenog saveta Ministarstva zdravlja Srbije.

1. Mikrogeneratorska informaciona terapija po Skripnjiku r.br. 23, A-1–1925/13
Broj bodova:
Polaznici: 5
Predavači: 10
2. Elektropunkturna dijagnostika po Folu r.br. 124, A-1-1688/13
Broj bodova:
Polaznici: 5
Predavači: 10
3. Funkcionalna dijagnostika-metoda PSI Vector Dia-Cor r.br. 24, A-1-1926/13
Broj bodova:
Polaznici: 5
Predavači: 10

http://www.quanttes.org.rs/o-nama/akreditacija

Uuduženje za javno zdravlje srbije: http://www.tradicionalnamedicina.org
Bioinformatika

http://bs.wikipedia.org/wiki/Bioinformatika#Informoterapija

 

DNK sekvencijalna analiza

Bioinformatika (grč. bios = život + informatika) jeste nauka koja se bavi bioinformacijskim procesima i pojavama u živim ćelijama pri informacijskom djelovanju svjetlosti – elektromagnetnih talasa, jonizirajućeg zračenja, bakterija ili virusa, biološki aktivnih i materija hemijske prirode, mehanizmima prijema i obrade informacija na ćelijskom nivou, međućelijskoj komunikaciji kao i prijenosom, čuvanjem, organizacijom, analizom i praktičnom primenom na živim organizmima.

Tekst preuzet sa http://bs.wikipedia.org/wiki/Bioinformatika

Sadržaj

Istorija 

Nobelovac Claude E. Shannon nazvan je “ocem informatičke teorije”. On je pokazao da Booleova algebramože konstruirati i riješiti bilo koju logičku ili brojčanu relaciju. Njegov značaj za razvoj bioinformatike je ogroman.

Prvi bioinformatički programi bili su razvijeni za sekvencijalnu analizu DNK.

Posljednja naučna bioinformatička istraživanja usmjerena su na ćeliju i međućelijske komunikacije. Takva istraživanja, uporedo s istraživanjima genetičara koja su posvećena proučavanju mehanizama nasljednih informacija, omogućuju da se u informatici izdvoji novi naučni pravac – bioinformatika. Suštinski, bioinformatika daje naučni osnov za razvoj vrlo značajnog i novog pravca u medicini – informacione medicine. Samuel Hahnemann (17551843) među prvima je uočio utjecaj informacija na ćelije čovjeka.

Unazad 30 godina veoma aktivno se proučavaju principi djelovanja bioloških materija na izolirane organe kod ljudi i životinja, s posebnim naglaskom na informaciono stanje ćelija. Utvrđeno je da hemijske molekule utječu na ćelijsku strukturu, kako neposrednim kontaktom, tako i indirektnim djelovanjem. U svim eksperimentima, biološki efekat na ćelije zavisio je ne samo od doza postojećih materija i njihovih energija već i od kvaliteta informacije, tj. informacione komponente. Ćelija je jasno reagirala na strukturu informacionog polja materije, pri čemu prenošenje signala nije zavisilo od količine (materijalne doze) hemijske supstance i energije.

U međuvremenu, bioinformatika se upotrebljava i u farmaciji, za proračun prognoze proteinskih struktura i interakcije. Simulacija i proračun bioloških eksperimenata i podataka naziva se i in silico proračun. Tu se radi prvenstveno o brzom pronalaženju ponovljenih dijelova (šablona) u veoma dugim DNK-sekvencama i rješavanje problema preklapanja i pozicioniranja dviju ili više sekvenci da bi se dobila njihova najveća podudarnost. Primjenu u toj oblasti našli su algoritmi dinamičnog i metodološkog programiranja. Kod bioloških hipoteza rijetko se traže tačne podudarnosti kratkih sekvencijalnih dijelova, i to najčešće za odvojene “signale” kao startna i završna sekvenca genetskog koda.

Pored tih, razvijena su i rješenja za pronalaženje gena u nepoznatim DNK-sekvencama (prognoza gena, engl. gene prediction).

Naučna istraživanja

Glavni problemi bioinformatike kao naučnog pravca jesu:

  • istraživanje molekularnih i ćelijskih mehanizama detektiranja prijema pojedinačnih informacionih signala i informacionih poruka (recepcija informacionih signala);
  • istraživanja uloge različitih nosača informacija (fizičkih, hemijskih) u međućelijskoj i unutarćelijskoj komunikaciji;
  • istraživanje mehanizama kodiranja i prekodiranja informacija u živim sistemima;
  • proučavanje jezika na kojima se odvija unutarćelijska, međućelijska, međutkivna, međuorganska i međusistemska komunikacija u čovjekovom organizmu i šire gledano u organizmima životinja, biljaka, mikroorganizama i virusa;
  • istraživanje mehanizama prevođenja informacija s jednog biološkog jezika na drugi;
  • istraživanje invarijantnosti informacionih poruka;
  • istraživanje strukture i funkcija kanala za prijenos informacija u organizmima čovjeka, životinja, biljaka, mikroorganizama i virusa;
  • istraživanje mehanizama bilježenja (pamćenja) i čuvanja (memoriziranja) informacija;
  • istraživanje mehanizama obrade i interakcije među informacijama;
  • istraživanje mehanizama generiranja biološkog odgovora na informacione signale i poruke (elektromehanička sprega);
  • istraživanje uloge i mehanizama stvaranja povratnih veza u živim sistemima;
  • istraživanje dinamike informacionih poruka u živim sistemima.

U današnje vrijeme proučeni su primarni mehanizmi prijema pojedinačnih informacionih signala koje prenose neki nosači informacionih signala. Istraživani su mehanizmi recepcije informacionih signala koje prenose medijatori: acetilholin, adrenalin. Utvrđeno je da se receptori proteinskih, peptidnih hormona i mnogih biološki aktivnih materija nalaze na citoplazmatskim membranama, a receptori steroidnih hormona nalaze se u citoplazmi. Ispitivana je uloga različitih sekundarnih posrednika u mehanizmu prenošenja informacija koje prima plazmatska membrana uz djelovanje medijatora i hormona, peptida na unutarćelijske strukture.

Proučavanje bioloških jezika počinje od proučavanja ″slova”, ″glasova”, ″riječi” i ″rečenica”. Svaka ćelija ″zna” nekoliko jezika. Dobro su proučeni jezici molekula DNK, RNK, bjelančevina. ″Slova” jezika RNK predstavljaju nukleotidi: adenin, citozin, guanin i uracil. ″Riječi” jezika DNK i RNK sastoje se od tri slova – tripleta nukleotida. ″Rečenice” gena sastoje se od različitog broja ″riječi”. ″Abeceda” jezika bjelančevina sastoji se od 20 ″slova” – aminokiselina. Dešifriranjem genetskog koda utvrđeno je da svakom ″slovu” jezika bjelančevina odgovara ″riječ” jezika RNK – tripletu nukleotida. U jeziku bioloških membrana ″slova” su sekundarni posrednici: ionikalcija, ciklični nukleotidi, diacilglicerin,inozitoltrifosfat. ″Slova” jezika međućelijske i međuorganske komunikacije predstavljaju primarne posrednike: medijatore, hormone, biološki aktivne materije. Biološke informacije mogu prenositi ne samo materijalni prenosioci – ″slova” – već i energetski prenosioci – ″glasovi”. Takvi ″glasovi” pri transmembranskom prenošenju informacija predstavljaju potencijale dejstva ili tzv. spore talase, a kod međućelijskog prenošenja informacija to su elektromagnetni talasi, mehaničke oscilacije i dr. Dokazano je da se uobičajeno biološke informacije ne prenose ″slovima” ili ″glasovima”, već ″rečenicama” koje se sastoje od ″riječi”. U posljednje vrijeme učinjen je pokušaj proučavanja fonetike, morfologije i sintaksećelijskih jezika.

Istraživani su struktura i funkcije kanala za prenos informacija u organizmu čovjeka i životinja, mehanizmi memoriziranja, mehanizmi generiranja biološkog odgovora na informacione signale, mehanizmi stvaranja povratnih veza u živim sistemima.

Još uvijek nisu dovoljno istraženi mehanizmi obrade i interakcije između informacija i dinamika informacionih poruka u živim sistemima.

Razvoj bioinformatike ima veliku važnost za dalji razvoj informacione medicine s veoma važnim dijelovima poput informodijagnostike, biorezonantne, multirezonantne i informacione terapije. Dalji razvoj bioinformatike u budućnosti može omogućiti stvaranje čitavih zdravstvenih programa na jezicima unutarćelijske, međućelijske, međutkivne, međuorganske i međusistemske komunikacije. Prijenos tih programa ćelijama organizma pomoću pogodnog nosača informacija omogućuje ćelijama da uspostave razmjenu materija, energije i informacija u organizmu čovjeka, usljed čega dolazi do liječenja i ozdravljenja.

Napretkom u istraživanju i dostignućima iz oblasti funkcionalne analize genoma (npr., crva Caenorhabditis elegans), težište rada u bioinformatici prebacuje se na hipoteze proteomike, kao, npr., problem razlaganja i prognoza strukture proteina, odnosno pitanje sekundarne i tercijarne strukture kod određenih sekvenci aminokiselina. Pitanje interakcije proteina s različitim ligandima (nukleinskim kiselinama, drugim proteinima ili manjim molekulima) veoma je važno zato što iz odgovora na to pitanje proizlaze zaključci i važne informacije za medicinu i farmaciju; npr., “Kakav utjecaj ima mutacijom izmijenjeni protein na tjelesne funkcije” ili “Koji preparati djeluju na različitim proteinima“.

Praktična primjena

Primjenom naučnih saznanja iz bioinformatike u dijagnostičke svrhe masovno se primjenjuju elektrokardiogram (EKG), elektromiogram(EMG), elektroencefalogram (EEG) i oni predstavljaju zlatni standard u dijagnostici vitalnih organa. Razvojem kompjuterske tehnologije nastala je posebna grupa dijagnostičkih aparata za čitavo tijelo i sve čovjekove organe i sisteme. Posebno se izdvaja ukrajinski dijagnostičkikompjuterskosoftverski kompleks “PSI Vektor DiaKor”.

Informodijagnostika

Kompjuterska dijagnostika funkcionalnog stanja svih čovjekovih vitalnih organa zasnovana je na mjerenju parametara zonske električne provodljivosti jednosmjerne struje u različitim receptornim zonama kože koje su funkcionalno povezane s određenim unutrašnjim organima pomoću nervnih vlakana somatskog i vegetativnog nervnog sistema.

Primjenom naučnih saznanja iz bioinformatike u dijagnostici srca (EKG), mozga (EEG), razvojem informatičkih tehnologija, kompjutera itd. nastalo je dosta softverskih uređaja namijenjenih funkcionalnoj dijagnostici cjelokupnog čovjekovog organizma. Njemački ljekarReinhold Voll(19091989) otkrio je i definirao neinvazivnu metodu kojom se precizno može izmjeriti akcioni membranski potencijal ćelija organa i sistema.

Informoterapija [uredi]

Informoterapija razrađuje metode terapijske i preventivne primjene informacija, pri čemu više pažnje posvećuje patogenetskom i terapijskom djelovanju informacija, a bioinformatika teorijskim, praktičnim i eksperimentalnim problemima razmjene informacija u živim sistemima.

Informoterapija predstavlja jedno od praktičnih dostignuća u primjeni bioinformacionih tehnologija, pri čemu se terapijska metoda koristi u cilju informacione regulacije zdravstvenog stanja.

Informoterapija proučava:

  • utjecaj informacija na fiziološke, biohemijske, biofizičke i patološke procese u organizmu čovjeka i životinja
  • procese prijema, kodiranja, čuvanja, dekodiranja i korištenja informacija.

Naučno obrazloženje informacione terapije nastalo je sredinom 80-ih godina 20. vijeka, pri čemu prioritet u svijetu imaju ukrajinski naučnici.

Osnova informacione terapije sastoji se, prije svega, u korištenju usmjerenog informacionog toka koji primaju određene ćelijske strukture. Usmjereni informacioni tok dovodi do procesa stvaranja endogenih materija u organizmu, koje reguliraju homeostazu. Takav efekt postiže se tzv. mikrogeneratorima, u kojima se nalaze mikrobioprocesori s memoriziranim informacijama matičnih ćelija. Terapijsku informaciju prenose odgovarajući informonosači bez dodatnog utroška energije. Takve bioinformacije malo zavise od doze. Njih primaju bolesne ćelije, usljed čega se ponovo uspostavlja njihovo normalno funkcionalno stanje. Informoterapijom se aktiviraju unutrašnje rezerve organizma i njegovi energetski resursi sintetizirani intracelularno u vidu visokoenergetskih materija. Korištenje informacionih mehanizama terapijskog djelovanja na ljudski organizam prvi je put primijenjeno nakon Černobilske katastrofe.

U poređenju s farmakoterapijom i fizioterapijom, gdje se koriste kompleksne i dozirane materije ili energije, u informacionoj terapiji efekti liječenja postižu se informacionim djelovanjem zdravih matičnih ćelija na bolesne i oštećene ćelije, dijelove organa ili sistema. Informoterapiju ne karakterizira informacioni utjecaj na cio organizam, pa čak ne ni na pojedine organe, već selektivno samo na određene ćelije koje se nalaze u stanju disfunkcije i oštećenja (Z. Skripnjuk).

Terapijsko djelovanje informacionog polja zavisi samo od toga u kolikoj mjeri ono odgovara informacionom biopolju nekog konkretnog organa njegovim ćelijama. Teoretski, metode informoterapije efikasne su kod liječenja bilo kojih oboljenja, jer je riječ o ponovnom uspostavljanju informacione sposobnosti raznih organa da razmjenjuju informacije na ćelijskom nivou, a one mogu biti promijenjene, poremećene i čak djelomično izgubljene. U ovom je slučaju terapijski efekat određen granicama u okviru kojih se odvija prijem informacije od strane ćelija raznih organa, što se može uporediti a povratnom reakcijom čovjeka na djelovanje riječi prepoznatljivog i neprepoznatljivog smisla.

Prema tome, maksimalni terapijski efekat moguć je samo pri kompleksnom korigiranju mehanizama koji održavaju homeostazu, i to nervnog i humoralnog sistema koji su vezani za razmjenu električne i hemijskomaterijalne energije, kao i ″trećeg regulacionog sistema” – informacionog.

Primjenom informacionih terapija moguće je uspješno liječiti sve viruse i zaustaviti kancerogenezu u ranom stadiju, pri čemu se jasno definiranim bioinformacijama daju precizne instrukcije svim mehanizmima imunog sistema da fagocitiraju opasne agense (Z. Skripnjuk).

RADNA GRUPA ZA MEĐUSOBNU SARADNJU

SEKCIJE ZA TRADICIONALNU MEDICINU

UDRUŽENJA ZA JAVNO ZDRAVLJE SRBIJE

 

PREGLED ALTERNATIVNIH PRAKSI

1.     Ajurveda
2.     Akupunktura
3.     Apiterapija (unapređenje zdravlja)
4.     Aromaterapija  (unapređenje zdravlja)
5.     Bach-ova cvetna terapija
6.     Či gong (unapređenje zdravlja)
7.     Detekcija štetnih zdračenja (unapređenje zdr.)
8.     Duhovna (energetska) medicina  (unapr. zdr.)
9.     Energetska terapija  (unapređenje zdravlja)
10.   Feng Šui  (unapređenje zdravlja)
11.   Fitoterapija
12.   Homeopatija
13.   Informoterapija
14.   Joga  (unapređenje zdravlja)
15.   Kineziologija  (unapređenje zdravlja)
16.   Kvantna medicina
17.   Magnetoterapija (unapređenje zdravlja)
18.   Makrobiotika
19.   Poredak ljubavi  (unapređenje zdravlja)
20.   Refleksoterapija (unapređenje zdravlja)
21.   Regresija (unapređenje zdravlja)
22.   Reiki (unapređenje zdravlja)
23.   Segmentna terapija  (unapređenje zdravlja)
24.   Strukturalna terapija
25.   Su đok
26.   Svetlosna terapija (unapređenje zdravlja)
27.   Šijacu
28.   Tai či čuan (unapređenje zdravlja)
29.   Tradicionalna (narodna) medicina

Preliminarni KATALOG ALTERNATIVNIH PRAKSI

PDF format 430kB

II radna grupa je u sledećem sastavu >>

Tradicionalna medicina

II radna grupa sekcije za tradicionalnu medicinu

Radnu grupu sekcije za tradicionalnu medicinu čine:

  • Dr.Violeta Stojanović, koordinator Radne grupe.
    Predstavnik Udruženja “Order of Love”.
  • Milija Petrović, zamenik koordinatora.
    Predstavnik Udruženja za TM.
  • Đenđi  Samardžija,  predstavnik za medije.
    Predstavnik Udruženja “Hua Kang”.
  • Marina Luketina Šunjka, predstavnik za etiku.
    Predstavnik Udruženja za ” Funkcionalnu ishranu i kulturu življenja NIT”.
  • Saša Blagojević, član.
    Predstavnik Udruženja “Ćigung centra Vudang”.
  • Srđan Bajalica, član.
    Predstavnik Udruženja “Mahariši Ajur Veda”.

Udruženje za javno zdravlje Srbije osnovalo je 1. februara 2008. godine Sekciju za tradicionalnu medicinu. Sastanku je prisustvovalo 170 učesnika, predstavnika Udruženja tradicionalne medicine iz Beograda, Novog Sada, Niša, Čačka, Kragujevca, Pančeva, Gornjeg Milanovca, Nove Pazove, Zlatibora, Uba, Topole i drugih gradova Srbije, kao i predstavnika medija, gostiju iz inostranstva i posmatrača. 

Skup su pozdravile g-dja Vinka Kojadinovic iz Ministarstva zdravlja i prof.dr Snezana Simic, predsednica Udruženja za javno zdravlje Srbije.

Za koordinatora aktivnosti Sekcije izabran je prof. dr Vuk Stambolović. Dr Nina Bulajić, član Izvršnog odbora Udruženja za javno zdravlje Srbije, koordiniraće saradnju Sekcije za tradicionalnu medicinu i Udruženja.

www.ujzs.org

Poimages 5vezane teme…